«روزی از روزهای پاییزی»گُلی از خاک تیره سر بر کردخنده زد بر جهان وَزان گُلخندگُلخَن خاک را معطّر کرددختری زاد و مادری خندیدتا نظر بر جمال دختر کردالأمان از حسد که مادر دهرنام او طلعت بداختر کردکودکی پر ز هوش و استعدادکه همه درس علم از بر کردسیب دانش نچیده سنّت بددر جوانیش اسیر شوهر کردهوش حوّا هوای بالا داشتخِنگِ آدم نگه در آخوَر کردمرض سالیان و رنج روانبین چه با آن نحیف پیکر کردتا سرانجام اتفاق افتادآن قضایی که حق مقدّر کردگُلِ مهرآفریدِ مادر راباد خرداد برد و پرپر کرد ادامه مطلب

بریده باد دست های بولهب

که بر نبی ستم نمود بی سبب

نه خیر دیدخواهد او ز مافَعَل

نه سود بردخواهد او ز ماکَسَب

وعید داده حق ورا به دوزخی

کزو به آسمان همی رسد شَغَب

جزای طعنه ها که زد عجوزه اش

در او کشد به عجز کوهی از حَطَب

خوشا اقلیم آذربایجان و خاک زرخیزشخوشا آن دلنشین آب و هوای خاطرانگیزشخوشا در مرز آذربایجان شهر ارومیهکنار بی کران دریاچۀ پرشور لبریزشهمان دیرینه ارمیه که خوانندش رضائیهگروهی نیز ارومی و گروهی اورمی نیزشبهارستان چینی را قلم در نقش مانی کشنگار آزری بنگر که زاید کلک پاییزشخوشم من با زمستانش که در سوزندگی گوییحکایت می کند آذرگشسب و آتش تیزشبهار ارموی را رونوشت ثانوی بینیبه تابستان درآیی گر به تاکستان و پالیزشکنار شهرچایی بس «تفرجگاه ها بینیکه از حسرت کند خون در دلِ» تهران و تبریزشچو ترسایان بیا بر تربت «مریم ننه» وانگهبه «سیرداغی» رو و همت بخواه از «مارِ سرگیز»شنیم من آذری لیک این دعا در پارسی گویمکه پاید تا ابد آن ترکی نغز دلاویزشفرستادم سوی آزاده آذربایجان این شعروگر این تحفه از من بنده باشد سخت ناچیزشخداوندا نگاهش دار از عمّال شرق و غربچنان کز فتنۀ تاتار و از چنگال چنگیزش ادامه مطلب